بازی The Lord of the Rings: War in the North (ارباب حلقه‌ها: جنگ در شمال) یک عنوان شاهکار یا دستِ‌کم گرفته شده نیست و در کنار مشکلات زیاد، حرفی برای گفتن در دنیای بازی‌های هم‌دوره با خود ندارد، اما صداپیشگی‌های آن که به شکلی بسیار غیرمنتظره باکیفیت اجرا شده و محتوای سرزمین میانه‌ای رشته‌افسانه تالکین می‌تواند این تجربه را برایتان لذت‌بخش کند. البته برای بهره بردن کامل از این بازی، ابتدا باید این سوالات را از خود بپرسید: آیا طرفدار دنیای تالکین هستید و با کتاب‌های هابیت و ارباب حلقه‌ها (و نه فقط اقتباس‌هایشان) نسبتاً آشنایی دارید؟ از بازی‌های اکشن نقش‌آفرینی (ARPG) لذت می‌برید؟ به یک یا دو دوست برای بازی به‌صورت چندنفره دسترسی دارید؟ اگر پاسختان به همه این سوالات، به‌خصوص سوال آخر، مثبت است، این بازی می‌تواند تجربه‌ای قابل‌قبول و به‌یادماندنی برایتان باشد.

معرفی بازی ارباب حلقه‌ها: جنگ در شمال

ارباب حلقه‌ها: جنگ در شمال یک بازی اکشن نقش آفرینی و هک اند اسلش با قابلیت بازی چندنفره (تا ۳ نفر) است که روایتی ساختگی از یک گروه الف (آندریِل)، انسان (اِرادان) و دورف (فارین) را مطرح کرده که همزمان با وقایع جنگ حلقه و سفر فرودو از شایر در جریان است. با وجود جدایی تمرکز وقایع که در نواحی شمالی سرزمین میانه رخ می‌دهد، بخشی از آن با ماجراهای مرتبط با شخصیت‌های مشهور داستان ارباب حلقه‌ها در برخی دیالوگ‌ها و کات‌سین‌ها هم‌پوشانی دارد.

این بازی ابتدا در سال ۲۰۱۱ و توسط شرکت Snowblind Studios برای ویندوز و کنسول‌های Xbox 360 و PlayStation 3 ساخته و توسط وارنر براز منتشر شده بود (البته وظیفه پورت مک و انتشار آن بر عهده Feral Interactive بود).

نسخه ریمَستر این بازی که عنوان Legacy Edition را بر خود دارد، در سال ۲۰۲۶ توسط Aspyr Media آماده و منتشر شد که شامل ارتقاء بازی به ۶۰ فریم بر ثانیه، پشتیبانی از کنسول‌های امروزی (PlayStation 5, Xbox Series X|S, Nintendo Switch 1|2) در کنار ویندوز، رفع برخی مشکلات، افزایش کیفیت تکسچرها، افزودن قابلیت‌هایی برای راحتی نظیر امکان جابه‌جایی بدون‌وقفه میان کاراکترها در میان مراحل و در حال مبارزه، قفل کردن بر روی دشمنان، تغییرات در UI برای مدیریت تجهیزات و آپگرید ساده‌تر شخصیت‌ها می‌شود.

داستان بازی

داستان بازی War in the North با رسیدن گروهی سه‌نفره شامل آندریل[1] (یک الف اهل ریوندل)، ارادان[2] (یک تکاور دونه‌داین اهل شمال) و فارین[3] (یک دورف از اهالی اره‌بور) به بری برای دیدار با سرکرده تکاوران شمال یعنی آراگورن/استرایدر و رساندن خبرهایی مهم به او آغاز می‌شود. آراگورن در مهمانخانه اسبچه راهوار منتظر است و آنها در طی مکالمه با سرکرده تکاوران، از حمله نزگول به گدار سارن و گروه تکاوران که در حال مراقبت از مرزهای شایر بودند (روایت کامل این حمله در کتاب قصه‌های ناتمام، بخش سه: دوران سوم، IV در جست‌وجوی حلقه آمده است) خبر داده و سپس به بازگو کردن مکالمه شاه جادوپیشه آنگمار با یک نومه‌نوری سیاه به نام آگاندائور[4] که از جمع شدن اورک‌های تحت فرمانش در فورنوست صحبت کرده بود، می‌پردازند. آراگورن با توضیح سربسته ماموریت فرودو، از این گروه می‌خواهد که نیروهای تحت فرمان آگاندائور را سرگرم کرده و کانون توجه را از فرودو و هابیت‌ها به خود معطوف کنند.

این ماموریت پای گروه را به دیگر نقاط مختلف داستان‌های تالکین نظیر ویرانه‌های فورنوست، بلندی‌های گورپشته، خلنگ‌زارهای اتن، ریوندل، گونداباد، سیاه‌بیشه، کارن دوم و حتی نوردینباد که یک شهر ساخته شده دورفی برای بازی است، باز می‌کند. در طی این ماجراها و تغییر ماموریت از منحرف کردن توجه آگاندائور به شکست دادن و کشتن او، این گروه سه‌نفره با شخصیت‌هایی شناخته‌شده، نظیر گندالف، راداگاست، الروند، آرون، هالباراد، فرودو، بیل‌بو، گیملی، گلوین، لگولاس، یا جدید نظیر بِلِرام[5]، یکی از عقاب‌های تحت فرمان گوایهیر و اژدهایی به نام اورگوست[6] روبرو می‌شوند.

داستان بازی با وجود استفاده قابل‌توجه از نوشته‌های تالکین و همخوانی نسبتاً قابل‌قبول، بسیار ساده است. شخصیت‌های اصلی و فرعی و به‌خصوص دشمنان اصلی تقریباً هیچ عمقی نداشته و در کنار حضور بسیار پایین، به‌سادگی فراموش می‌شوند. همه شخصیت‌های پلید این بازی که با آنها مبارزه می‌کنیم، جدید و ساخته شده برای این بازی هستند اما به‌جز آگاندائور تقریباً هیچ پرداخت داستانی ندارند و متاسفانه در زمانی کوتاه پس از روبرو شدن کشته می‌شوند. حتی آگاندائور نیز یک شخصیت پلید کاملاً یک‌بعدی است. پتانسیلی زیاد که متاسفانه اصلاً در این بازی از آنها استفاده نشد.

وولفرون، یکی از خادمان آگاندائور که به واسطه او از آموزه‌های جادویی سائورون بهره‌مند شده است

منطقی است که شخصیت‌های یاران حلقه حضور اندکی در این داستان داشته باشند، اما بقیه شخصیت‌های مرتبط با نواحی مثل راداگاست، حضوری بسیار کوتاه و نسبتاً بی‌اهمیت دارد، یا درست است که به بئورنینگ‌ها اشاره می‌شود، اما هیچکدام از آنها مشاهده نمی‌شوند و اگر NPCهای خوب داستان کشته شوند، به‌خاطر عدم حضور موثر، تقریباً هیچ احساسی را برنمی‌انگیزند.

تلاش سازندگان بازی برای گنجاندن داستان جدید در میان وقایع شناخته‌شده و واکنش تا حدی متفاوت کاراکترهای درون بازی بسته به اینکه با کدام شخصیت در حال جلو بردن دیالوگ‌ها هستید، قابل‌تحسین است. به‌علاوه ماموریت‌های اصلی و فرعی مملو از نکات قابل از دست دادن زیادی است و اگر حواستان نباشد، علاوه بر دیالوگ، ممکن است ماموریت‌ها یا جوایزی مهم را از دست بدهید. اما محصول نهایی چنگی به دل نزده و دیالوگ‌های وفادارانه و الهام‌گرفته آن به‌خاطر تاثیر بسیار ناچیز بر روایت خطی و ثابت بازی، عدم تاثیر قابل‌توجه جوایز دریافتی، گاهاً بیش‌ازاندازه طولانی و نبود هیچگونه خلاقیت، احتمالاً برای اکثر افراد خسته‌کننده باشد. نحوه انجام ماموریت‌ها تقریباً هیچ تاثیری بر داستان ندارد اما گاهی ممکن است در جایزه دریافتی متفاوت باشد (مثلاً در یک ماموریت فرعی به جای تحویل جواهر به آهنگر الف، می‌توانید آن را به گلوین بفروشید و حتی با چانه زدن پول بیشتری دریافت کنید).

برخی از نکات داستانی آن منطبق بر داستان‌های تالکین نیستند اما بازی آنقدرها جدی نیست و در طی داستان بازی مشکل بزرگی به وجود نمی‌آورند و صرفاً ممکن است برای یک مخاطب سرسخت دنیای تالکین عجیب باشد. مثلاً تاکسی بودن عقاب‌ها (که تالکین به‌شدت با این نظر مخالف بود) یا معامله با اژدها و تسلیم کارن دوم به او در ازای نپیوستن به سائورون که هر دو طرف با خوشحالی به این معامله تا آخر پایبند می‌مانند.

اورگوست اژدها در بازی ارباب حلقه‌ها: جنگ در شمال

سیستم مبارزه

شخصیت‌های بازی می‌توانند از حملات سبک، سنگین، از راه دور (با کمان یا جادو)، بلاک، رول (البته رول کردن i-frame نداشته و در مقابل آسیب دیدن به شما کمکی نمی‌کند)، آیتم‌های قدرت‌دهنده و قابلیت‌های مختلف که به مرور زمان می‌توان آنها را آزاد کرد در مبارزه استفاده کنند.

همچنین در بیشتر مراحل و در صورت داشتن منبع موردنظر می‌توانید بلرام را برای حمله به دشمنان احضار کرده و اگر به تنهایی مشغول بازی هستید، دو کاراکتر دیگر را که توسط هوش مصنوعی بسیار ضعیف و مشکل‌ساز بازی کنترل می‌شوند را برای حمله به دشمنان یا دفاع از خود فرا بخوانید. در درجه‌های سختی Easy و Normal که در ابتدا برایتان آزاد است (پس از اتمام بازی می‌توانید دو درجه سختی بالاتر را تجربه کنید) این مسئله ممکن است آنقدرها مهم نباشد اما در دو مرحله فرعی بازی که باید در برابر موج حملات دشمن دفاع کرده یا درجات سختی بالاتر این مشکل بسیار قابل‌توجه خواهد بود.

بلرام در بازی ارباب حلقه‌ها: جنگ در شمال

هیت‌باکس‌ها در بازی و نحوه حمله کاراکترها و کنترل روی حرکات آنها ضعیف‌تر از بازی‌های زمان خود بوده و در مقایسه با بازی‌های امروزی ممکن است باعث کلافه شدن شما شود.

دشمنان مختلف و چندین باس در این بازی وجود دارند اما روش مبارزه با همه آنها به‌جز باس آخر بازی (آن هم فقط تا حدی) یکسان است: آنقدر همه دکمه‌ها را فشار بدهید تا پیروز شوید.

یکی از باگ‌های قابل‌توجه به‌هنگام استفاده از موس و کیبورد، هنگامی است که می‌خواهید از یکی از قابلیت‌های خود که باید با فشار دادن دکمه گارد گرفتن / بلاک کردن (Ctrl) و سپس فشردن عدد مربوط به آن قابلیت استفاده کنید که بدون درخواست شما همزمان هم آن قابلیت فعال شده و هم عقاب (با دکمه پیشفرض که عدد ۴ است) به میدان نبرد احضار می‌شود و آیتم بسیار محدودی که برای احضار عقاب در اختیار دارید، بیهوده از دست می‌رود. این مشکل برای دیگر قابلیت‌های وابسته به دکمه گارد گرفتن وجود ندارد و احتمالاً در آپدیت‌های بعدی برطرف خواهد شد.

درست است که در مسیر بازی، باگی که از پیش رفتن بازی جلوگیری کند مشاهده نشد، اما هنوز مشکلات کوچک و بزرگ زیادی در بخش‌های مختلف و رابط کاربری وجود دارد که وجود آنها در یک محصول که صرفاً ریمستر بوده و نه ریمیک و با وعده رفع باگ‌ها منتشر شده، جالب نیست و به‌طور کلی سیستم مبارزه بسیار ساده، ضعیف و قدیمی است و حتی در مقابل بازی‌های هم‌نسل خود حرفی برای گفتن ندارد.

شخصیت‌ها و سیستم نقش‌آفرینی

بسته به سلیقه و موقعیت، شما می‌توانید کنترل یکی از سه شخصیت بازی را بر عهده داشته باشید و هرکدام بسته به بیلد مورد نظرتان می‌توانند نقش‌های مختلفی را ایفا کنند. ظاهر شخصیت‌های بازی نیز با انتخاب‌هایی محدود اما قابل تغییر است.

ارادان یک شخصیت با کلاس Ranger و مناسب برای نبرد از نزدیک و استفاده از کمان است. اگرچه قابلیت‌هایی جالب و قدرتمند برای استفاده از کمان وجود دارد، به‌خاطر تعداد زیاد دشمنان و کمبود تیر و حتی نگهداری از تیر (برای نگهداری بیش از ۴۰ تیر باید قابلیت اضافه فعال کنید)، نمی‌توان به‌طور کامل و فقط از کمان از این شخصیت استفاده کرد. برای نبرد از نزدیک دو مسیر قابل‌توجه را می‌توان در پیش گرفت: استفاده از سلاح بزرگ به‌صورت دودستی و حمله مانند یک جنگجوی عادی و یا همانند یک روگ و استفاده از دو سلاح کوچک‌تر به شکل همزمان (هر سلاح در یک دست) و گرفتن قابلیت‌های نامرئی شدن برای آسیب زدن و گمراه کردن دشمنان که قوی‌ترین و راحت‌ترین بیلد برای این شخصیت است. البته شما می‌توانید با دادن یک سپر به او، نقش دفاعی‌تری برایش در نظر بگیرید اما شخصیت دورف بازی برای چنین نقشی بسیار بهتر است.

فارین که یک دورف سرسخت با کلاس Champion است، بنا بر بیلد می‌تواند به عنوان یک جنگجو، کمان‌دار سنگین و یا تانک به‌خوبی ایفای نقش کند. البته استفاده از کمان زنبورکی او کندتر از کمان ارادان است ولی می‌توان آن را چنان قدرتمند ساخت که با یک تیر انفجاری، کار یک ترول را تمام کند! البته مشکل کم بودن تیر اینجا نیز به چشم می‌خورد. به‌هرحال بهترین نقش برای او احتمالاً تانک، با استفاده از سلاح یک‌دستی و سپر، باشد، زیرا قابلیت‌های مرتبط بسیاری برای جلب‌توجه دشمنان، کاهش و یا حتی بازتاب دادن دمیج دارد.

از راست به چپ: ارادان، آندریل و فارین

آندریل یک الف در کلاس Lore-master است بر روی استفاده از عصا و جادو تمرکز دارد. درست است که در نگاه اول به‌خاطر وجود جادوهای حمایتی و کمتر بودن قابلیت‌های دفاعی، نقش حمایتی (مثلاً هیل کردن هم‌تیمی‌ها یا جلوگیری از تیرهای دشمنان) بیشتر برای او مناسب به نظر می‌رسد، اما با یک بیلد متمرکز بر Strength می‌تواند علاوه بر حمایت از همراهان، با جادوهای بسیار مختلف و پس از گرفتن تلنت مورد نظر با در دست گرفتن یک سلاح در کنار عصا، در فاصله نزدیک بسیار مرگبار شود. همچنین به دلیل اینکه می‌توان با عصای او و استفاده از جادو به دشمنان بالای دیوارها و در فاصله شلیک کرد، تقریباً هیچ محدودیتی در این کار نیست و امکان خرید یا ساختن پوشن Power (معادل Mana – که هر قابلیت یا جادو از آن مصرف می‌کند) و سپس نگهداری بسیار ساده‌تر و فراوان‌تر است.

لازم به ذکر است که نگارنده تمامی مراحل اصلی نسخه ریمستر این بازی را با شخصیت آندریل و بیلدی شبیه به یک بتل‌میج و نسبتاً به آسانی به پایان رساند و تمامی شخصیت‌ها بدون توجه به کاربرد اصلی برای بازی تک‌نفره مناسب هستند.

استت‌های بازی شامل Strength برای افزایش دمیج‌های نزدیک و استفاده از سلاح‌های مبارزه نزدیک قوی‌تر، Dexterity برای افزایش دمیج‌های از راه دور (شلیک جادو با عصا نیز همانند کمان از آن بهره می‌برد) و استفاده از کمان‌های قوی‌تر، Stamina برای افزایش جان و پوشیدن زره‌های بهتر و Will برای افزایش پاور و پوشیدن انگشترها، گردنبندها و عصای قوی‌تر هستند. البته اسکیل‌هایی برای هر شخصیت وجود دارند که با فعال کردنشان، اثرات ثانویه برای هر Stat در نظر گرفته می‌شود (مثلاً افزایش زره به ازای هر پوینت Will برای شخصیت آندریل). شما پس از ارتقاء هر لول، ۳ پوینت برای خرج کردن در هرکدام از استت‌ها دریافت می‌کنید.

برای درخت قابلیت‌های هر شخصیت، پس از هر ارتقاء لول، یک اسکیل پوینت برای فعال کردن قابلیت جدید و یا قوی‌تر کردن آن قابلیت خواهید داشت و با خرج ۳ پوینت در هر ردیف سه‌تایی، می‌توانید ردیف سه‌تایی بعدی هر بخش از درخت قابلیت‌ها را فعال کنید. لازم به ذکر است که در انتخاب قابلیت‌های هر شخصیت دقت کافی را داشته باشید زیرا تعداد اسکیل پوینت‌هایی که در هر پلی‌ترو به‌دست می‌آورید، بسیار کمتر از اسکیل‌هایی است که می‌توانید آزاد کنید (در صورتی که تمام کوئست‌ها را انجام داده و همه نقاط بازی را یک مرتبه کامل کنید، کمتر از ۲۵ لول یا اسکیل پوینت نصیبتان خواهد شد).

در طول مراحل فرصت‌های مختلفی برای یافتن، گرفتن و یا خرید لوت‌های مختلف برایتان پیش می‌آید و ست‌های مختلفی در بازی وجود دارند که بنا به اینکه چند عدد از آنها را پوشیده باشید، علاوه بر اعداد مرتبط با همان تجهیزات، می‌توانند برایتان بسیار سودمند باشند (مثلاً افزایش استت خاص، میزان زره و…). البته این مسئله در دو درجه سختی اولیه بازی تاثیر خاصی نداشته و هرچه که اعداد بیشتر مرتبط با شخصیت مورد نظرتان داشت را بپوشید.

در نسخه ریمستر سعی شده است که رابط کاربری برای جابه‌جایی میان کیف شخصیت‌ها، جابه‌جایی آیتم‌ها و لول‌آپ آنها ساده‌تر شود اما باگ‌های زیادی در پیاده‌سازی آن به‌وجود آمده است. مثلاً پس از انتقال یک معجون ممکن است ناگهان خودتان را در صفحه مدیریت تجهیزات کاراکتر بیابید! اوضاع آنجا بدتر می‌شود که اگر روی زبانه کیف آن کاراکتر بزنید، به‌طور کلی از منو خارج شده و بازی ادامه می‌یابد! امید است که این مشکل در آپدیت‌های آینده برطرف شود. همچنین به هنگام انتقال وسایل ممکن است روح! آنها بر روی زمین بیفتد که برخلاف آیتم‌های دراپ شده، نمی‌توان آنها را از روی زمین برداشت و ناگهان ممکن است با خروج از منوی انتقال، ده‌ها پوشن در اطراف خود بیابید. البته خود آیتم‌ها بدون مشکل منتقل شده‌اند و این مسئله صرفاً یک ایراد ظاهری است.

آگاندائور، شخصیت پلید اصلی بازی

بخش چندنفره

ارباب حلقه‌ها: جنگ در شمال بسیار بر بخش چندنفره خود تمرکز دارد و اگر به تنهایی قصد بازی کردن داشته باشید، هوش مصنوعی هم‌تیمی‌هایتان بسیار ضعیف است و به بدترین شکل ممکن از قابلیت‌ها و منابع خود استفاده می‌کنند و درجه سختی بازی بسیار بیشتر خواهد بود. اما اگر با یک یا دو نفر دیگر، هرچقدر هم که در ایفای نقش خود ضعیف باشند، مشغول بازی شوید، ناگهان خود را در میان گروهی بسیار قدرتمندتر و تجربه‌ای بسیار لذت‌بخش‌تر خواهید یافت.

در نظر داشته باشید که در بازی چندنفره، سیو مربوطه تنها برای روی سیستم هاست ذخیره می‌شود و اگر شما به یک گروه پیوسته باشید، با سیو شخصی خودتان هیچ ارتباطی نخواهد داشت و نمی‌توانید تجهیزات سیو خودتان را به سشن دیگران منتقل کرده یا آنها را برای خود نگه دارید.

کاوش، ماموریت، مراحل و سیر بازی

همانطور که در بخش داستان بازی گفته شد، روایت و مراحل آن خطی است. همچنین برای پیدا کردن نکات مخفی بازی نیاز به توجه خاصی نیست. تمام نقاط مخفی به اشکال مختلف علامت‌گذاری شده‌اند و با اندکی دقت می‌توان تمامی آنها را یافت و شاید سخت‌ترین بخش آن، بازگشت نزد همه NPCها برای جا نماندن ماموریت فرعی مختلف باشد.

مراحل مختلفی از لحاظ ظاهری برای تجربه وجود دارد؛ از ویرانه‌های یک شهر سنگی تا جنگل‌ها، غارها، مناطق برفی و دژ فلزی تاریک که برای زمان عرضه و حجم بازی قابل‌قبول است.

بازی ماموریت‌ها و مراحل اصلی و فرعی مختلفی دارد که پیشنهاد می‌شود حتماً در بین باز شدن هر مکان جدید از تمامی NPCهای مربوطه و قبلی دیدن کرده و با آنها صحبت کنید و در همین راستا، تمام نقاط مراحل را به دقت بگردید، صندوق‌ها را باز کنید، تمام جعبه‌ها و بشکه‌ها را بشکنید، دیوارها را خراب کنید و… چرا که ممکن است ماموریت‌های فرعی زیادی را از دست داده و حتی جلوتر از جوایز یا شنیدن دیالوگ‌هایی محروم شوید. مثلاً با ادامه ماموریت فرعی مرتبط با بیل‌بو در ریوندل و تعریف ماجراهایتان برای او، می‌توانید یک دیالوگ با اورگوست اژدها آزاد کرده و به‌خاطر آن از اژدها جایزه بگیرید.

یکی از نکات جالب این بازی برای طرفداران دنیای تالکین، احتمالاً ماموریت‌های فرعی این بازی باشد. بسیاری از آنها به داستان‌های نوشته شده توسط تالکین پیوند خورده‌اند. مثلاً در یکی از ماموریت‌های فرعی شما باید مقداری میتریل برای آرون پیدا کنید تا او بتواند آن پرچم خاصی را که آراگورن در نبرد میدان‌های په‌له‌نور (جنگ میناس تی‌ریت) استفاده کرد را ببافد.

«و بنگر! برفراز آن کشتی که پیشاپیش می‌آمد، پرچمی ظاهر شد، و همچنان که کشتی به سوی بندر پیچید، باد آن را به اهتزاز درآورد. روی پرچم، درخت سفیدی به گل نشسته بود، و این علامت گوندور بود؛ اما هفت ستاره گردبرگرد درخت و تاجی رفیع بر فراز آن دیده می‌شد که نماد الندیل بود، نمادی که هیچ فرمانروایی در طول سالیان بی‌شمار آن را به کار نگرفته بود. و ستاره‌ها در آفتاب شعله می‌کشیدند، چه، آرون دختر الروند آنها را از جواهر ساخته بود و تاج در روشنایی صبح می‌درخشید، چرا که جنس آن از میتریل و طلا بود.»

بازگشت شاه، کتاب پنجم، نبرد میدان‌های په‌له‌نور، ترجمه رضا علیزاده

درست است که بازی آنچنان طولانی نیست (حدود ۳۵ ساعت برای کامل کردن بازی و حدود ۱۲ ساعت اگر به ماموریت‌های فرعی، گشت‌وگذار در نقاط مختلف و دیالوگ‌ها اهمیتی ندهید) و سعی شده دشمنان مختلف و جدیدی در هر مرحله اضافه شود، اما تقریباً هیچ تفاوتی به‌جز میزان جان و میزان آسیبی که به شما وارد می‌کنند در میان آنها وجود ندارد و استراتژی مقابله با همه آنها تقریباً یکسان است و پس از حدود نیمی از بازی، تقریباً همه چیز برایتان تکراری می‌شود.

راداگاست قهوه‌ای در ریمستر بازی «ارباب حلقه‌ها: جنگ در شمال»

صدا و تصویر

صداپیشگی این بازی برخلاف انتظار کیفیت بسیار بالایی دارد اگر به فهرست صداپیشه‌های بازی و کارهای پیشین آنها نگاه کنیم، با کارنامه‌هایی سنگین و جالب روبرو خواهیم شد. در بین آنها می‌توان به لارا بیلی[7] (اینویزیگَل در Dispatch، کِی‌نِی در Nier) برای شخصیت آندریل، نولان نورس[8] (نیتن دریک در سری Uncharted) برای شخصیت ارادان و ایفای نقش دوباره بسیاری از صداپیشگان بازی‌های قدیمی‌تر دنیای ارباب حلقه‌ها نظیر تام کِین[9] برای گندالف و کریس اجرلی[10] برای آراگورن اشاره کرد. حتی برای شخصیت‌های بسیار کوتاه این بازی که تنها در یکی از ماموریت‌های فرعی ابتدای بازی حضور دارد، جنیفر هِیل[11] (کامندر شپرد در سری Mass Effect، اَش در سری Overwatch) برای آن شخصیت (ایدونا بلفلاور) صداپیشگی را بر عهده گرفته بود.

متاسفانه تمام نقاط مثبت بخش صدا و تصویر این بازی همینجا به پایان می‌رسد. موسیقی بازی کاملاً فراموش شدنی است و بسیاری از اوقات با مشکل مواجه شده و حتی در زمانی که هیچ مبارزه‌ای در جریان نیست، موسیقی نبرد شنیده می‌شود. افکت‌های صوتی این بازی نیز حرفی برای گفتن ندارند.

کیفیت تکسچر نسخه ریمستر و سایه‌ها در کنار فریم ریت افزایش داشته است اما انیمیشن‌های این بازی بسیار قدیمی و نامناسب هستند و در نسخه ریمستر تغییری بر آنها اعمال نشده است. درست است که آنقدرها آزار دهنده نیستند اما جذابیت خاصی نیز ندارند. بجز چند کات‌سین از پیش رندر شده، همه انیمیشن‌های ارباب حلقه‌ها: جنگ در شمال، سال‌ها از بازی‌های هم‌زمان با خود عقب هستند و گذر زمان نیز به آن کمکی نکرده است. البته به همین خاطر بازی در سیستم‌های قدیمی و حتی استیم دک به راحتی قابل‌اجراست.

در بخش ظاهر طراحی‌ها، بازی سعی کرده که به اقتباس سینمایی پیتر جکسون نزدیک باشد و در این زمینه نسبتاً موفق عمل کرده است.

جمع‌بندی

نسخه ریمستر این بازی که عنوان The Lord of the Rings: War in the North – Legacy Edition را بر خود دارد، همانند بازی اصلی خصوصیات قابل‌توجه زیادی ندارد. در سمت اکشن نقش‌آفرینی می‌توانید سیستم مبارزه این بازی را با The Witcher 2: Assassins of Kings که چند ماه قبل از این بازی و یا The Elder Scrolls V: Skyrim که تقریباً همزمان با یکدیگر منتشر شدند مقایسه کرده و به فاصله عظیم آنها پی ببرید. در بخش هک اند اسلش نیز این بازی در مقایسه با بازی‌های بسیار قدیمی‌تر نظیر God of War III، Bayonetta یا هم‌نسل خود نظیر Metal Gear Rising: Revengeance بسیار ضعیف است؛ اما صداپیشگی عالی بازی به همراه داستان قابل‌قبول، اتمسفر دنیای تالکین با سیستم بازی چندنفره جذاب، می‌تواند برای طرفداران تالکین که این بازی را تجربه نکرده و یا کسانی که در پی حس نوستالژی می‌خواهند این بازی قدیمی را بر روی دستگاه‌های جدیدتر به همراه دوستان خود تجربه کنند، تجربه‌ای قابل‌قبول باشد. البته اگر هنوز سری بازی‌های ساخته شده توسط Monolith Productions یعنی Middle-earth: Shadow of Mordor و Middle-earth: Shadow of War را تجربه نکرده‌اید و به دنبال یک بازی با حال‌وهوای سرزمین میانه هستید، این دو بازی انتخاب‌های بسیار بهتری هستند.

امتیاز نگارنده

۶ از ۱۰

(اگر مانند نگارنده از طرفداران پروپاقرص نوشته‌ها و دنیای تالکین و همچنین بازی‌های نقش‌آفرینی نیستید، به ازای هر مورد ۱ امتیاز از امتیاز بالا کم کنید)

پاورقی:

[1] Andriel

[2] Eradan

[3] Farin

[4] Agandaûr

[5] Beleram

[6] Úrgost

[7] Laura Bailey

[8] Nolan North

[9] Tom Kane

[10] Chris Edgerly

[11] Jennifer Hale

نوشته نقد و بررسی نسخه ریمستر بازی The Lord of the Rings: War in the North اولین بار در آردا، دنیای تالکین. پدیدار شد.

یکی از موضوعاتی مورد بحث در جوامع طرفداران تالکین، چه ایرانی و چه غیر ایرانی موضوع تلفظ نام‌ها در زبان‌های فراساخته تالکین است.

گرچه خود تالکین بارها اعلام کرده، که قصد از ساختن این زبان‌ها هرگز شکل گیری فرقه‌های متکلم این زبان‌ها نبوده است، اما در نامه 295b به صراحت بیان می‌کند، که نشانه‌های واکه‌‌ها در خط تنگوار صرفا برای تزئین نیستند و باید جدی گرفته شوند، این نشان می‌دهد که کشش واکه‌ها برای تالکین با اهمیت بوده و بر زیبایی لحن و آوای این زبان‌ها تاثیرگذار است.

در این یادداشت، سعی می‌شود، با استفاده از مثال‌های از واژه‌های زبان‌ انگلیسی و همچنین مثال‌های از زبان‌های رایج در ایران، کیفیت و جایگاه این واکه‌ها و طول و کشش آنها را بیان کرده تا دیدگاه بهتری به شما ارائه داده‌ شود.

همچنین برای نگارش تلفظات، الفبای آوانگاری بین‌المللی (IPA) به دو شیوه‌ی آوانگاری واجی (phonemic) و آوانگاری آوایی (phonetic) به کارگرفته می‌شود.

توجه داشته باشید، که در این گفتار تنها به واکه‌های سینداری پرداخته شده است نه کوئنیا. برای نسخه کوئنیای این مقاله می‌توانید به اینجا مراجعه کنید.

*

کوئنیا [kʷɛn.jɑˈ] یک زبان الفی باستان که توسط الف‌های برین در آمان استفاده می‌شد. در سرزمین میانه این زبان به مراتب کمتر از زبان سینداری مورد استفاده بود که با آن در واقع یک ریشه مشترک در بسیاری از واژگان و نام‌ها داشت. در نتیجه در شرق دریای بزرگ، کوئنیا بیشتر مورد استفاده اربابان معرفت و شاعران بود تا عوام. واژه کوئنیا به معنی «سخن» یا «زبان» و برگرفته از واژه کوئندی است.

سینداری یا سیندارین [sin.dɑ.rinˈ] در اصل زبان الف‌های خاکستری یا سیندار بود، شاخه‌ای از تله‌ری که در جنگل‌های مرکزی بلریاند سکونت داشتند. به رهبری شاه بزرگ تین‌گول و ملکه‌اش ملیان، آنها از شریف‌ترین الف‌های شرق دریای بزرگ بودند و زبان‌شان شکل متعالی زبان الفی‌ای بود که در سرزمین میانه صحبت می‌شد.

سینداری خود در اصل واژه از زبان کوئنیا است به معنی زبان الف‌های خاکستری. این مردمان در دوران اولیه زبان خود را اگلاترین [ɛg.lɑθ.rinˈ] می‌نامیدند به معنی زبان رهاشدگان که مشتق از واژه اگلات است، به معنی رهاشده نامی که سیندار به خود نسبت می‌دادند. در دوران پسین این زبان را  ادلن (edhellen) می‌نامیدند. ادلن [ɛˈðɛlːɛn] / [ɛˈðɛl.lɛn] به معنی زبان الفی است.

*

سینداری به صورت پایه در ۶ واکه کوتاه i, e, a, o, u, y است، این واکه‌ها در IPA به صورت، [i, ɛ, ɑ, ɔ, u, y] نمایش داده می‌شوند. هرکدام از واکه با افزودن نشانه (ˆ) و (´) تبدیل به واکه‌ای بلند در همان جایگاه خود می‌شوند،  طبق کتاب «The Road Goes Ever On» دو واکه u و i را می‌توان به صورت [ʊ] و [ɪ] تلفظ کرد اما طبق خوانش «A Elbereth Gilthoniel» توسط شخص تالکین بنظر می‌رسد می‌توان آنها را به صورت [u] و [i] نیز تلفظ کرد. توجه داشته باشید که جایگاه دو واکه [ʊ] و [ɪ] در RP عصر تالکین متفاوت از SSBE امروزی است. در تلفظ کنونی جایگاه این دو واکه بسیار مرکزی گشته و واکه‌های [ɵ] و [ɘ] نزدیک شده است، البته که همچنان این اختلاف برای واکه [ɪ] بیش از واکه [ʊ] است.

همچنین براساس تلفظ شخص تالکین در شعر A Elbereth Gilthoniel واکه o می‌توان بسته‌تر به صورت [o] یا به شیوه دقیق‌تر [o‌] که دقیقا برابر همان [ɔ‌] است، تلفظ شود. بنظر می‌رسد، یکی از مشابه‌ترین تلفظ‌ها به واکه تلفظ [ɔ] در زبان ایتالیایی باشد. توجه داشته باشید که واک کوتاه o کاملا مشابه [ɔ] کوئنیا است اما ô سینداری متفاوت از ó کوئنیا است که در IPA به صورت  [ɔː] و [oː] نمایش داده‌ می‌شوند، چرا که شخص تالکین به صراحت بیان کرده که کیفیت واکه‌های e و é و واکه‌های o و ó در کوئنیا متفاوت اما در سینداری یکسان هستند.

همچنین درباره کشش واکه بنظر می‌رسد، کشش واکه‌ها سینداری که با دو علامت (´) و (ˆ) نمایش داده می‌شوند در IPA برابر با [ˑ] و [ː] باشد.

بر خلاف کوئنیا در سینداری چنین واکه‌های واج (phoneme) در نظر گرفته میشوند نه هم‌آوا (allophone) چرا که اختلاف مثلا ô و ó در سینداری باعث تغییر معنای واژه می‌گردد.

توجه کنید که y در سینداری همیشه برابر واکه پیشین [y] است و هیچ وقت برابر با [j] در yellow در نظر گرفته نمی‌شود.

همخوان [j] در سینداری تنها در اول واژه و پیش از یک واکه ظاهر می‌شود:

Iant (پل):

/ˈjɑnt/

باید این نکته را نیز در نظر گرفت که بسیار از مثال‌های که تالکین از واژه‌های زبان‌ انگلیسی برای تلفظ واکه‌های سینداری یا کوئنیا، باید طبق لهجه رایج در زمان حیات تالکین یعنی Received Pronunciation یا به اختصار (RP) برسی شوند نه لهجه امروزی Standard Southern British English یا به اختصار(SSBE) که امروزه در بسیاری از فیلم‌های تاریخ یا فانتزی مثل بازی تاج و تخت، هری پاتر و خود ارباب حلقه‌ها دیده می‌شود.

برای درک اینکه یک واکه در انگلیسی جنوب بریتانیا، درگذر زمان چقدر می‌تواند متغیر باشد، تلفظ واژه back رو در سه لهجه رایج جنوبی مشاهده کنید:

Traditional RP:

[ˈbɛʔk̚]

RP:

[ˈbæʔk̚]

SSBE:

[ˈbaʔk̚]

MLE:

[ˈbɐʔq]

واکه‌ها:

:Â/Á/A

تلفظ این واکه به دو صورت کوتاه و کشیده، مشابه تلفظ a در father و نه در but و همچنین آ در فارسی کلاسیک و کردی است، مثلا در واژه آن یا تهران که در لهجه تهران تبدیل به [uː] شده است.

توجه داشته باشید که [ɑː] در فارسی و کردی به صوت کشیده استو  در ترکی آذربایجانی کوتاه است [ɑ]. همچنین توجه کنید که آ  کشیده در فارسی تهران گرد شده [ɒː] و برابر این واکه نیست. همچنین این واکه می‌تواند پسین یا پیشین‌تر شود [a]:

Anc (فک، آرواره):

/ˈɑŋk/

Hâdh (برنده‌):

/ˈhɑːð/

:Ê/É/E

کیفیت این واکه مشابه e در bed تلفظ میشود و همچنین فارسی کلاسیک و کردی نیز وجود دارد [ɛ]، و نه مانند [e] در آذربایجانی و فارسی تهرانی.

واکه ê را نیز می‌توان در تلفظ واژه hair در انگلیسی بریتانیایی مشاهده کرد  /hɛːˈ/. همچنین در کردی جنوبی نیز میتوان این واکه را یافت کرد مثل در واژه ایران /ɛːˈɾɑːn/:

Pend (شیب، سراشیبی، دامنه‌ی تپه):

/ˈpɛnd/

Nêl (سه):

/ˈnɛːl/

:Î/Í/I

این واکه در سینداری به سە صورت به کار می‌رود [i]، [iˑ] و [iː] به کار می‌رود، کیفیت این واکه مشابه ea در seat در انگلیسی آمریکایی است، اما توجه داشته باشید که در گونه بریتانیایی می‌شوند مرکب باشد [ɪj].

واکه کوتاه مشابه واژه dil به معنی زبان در ترکی آذربایجانی است /dilˈ/.

واکه بلند کاملا مشابه [iː] فارسی و کردی است مثلا زیر در فارسی /ziːrˈ/ و یا ژیر در کردی به معنی زیرک /ʒiːrˈ/، واکه [iˑ] معمولا به صورت، هم‌آوا در زبان‌هایی که ما می‌شناسیم به کار می‌رود مثلا در واژه feet در لهجه SSBE در آوانگاری واجی به صورت /fiːtˈ/ و در آوانگاری آوایی به‌صورت [fiˑt̚ˈ] نمایش داده می‌شود. واکه i را می‌توان صورت [ɪ] تلفظ کرد، مانند واژه sit در انگلیسی یا تێر /tɪɾˈ/ در کردی به معنای سیر:

Dîr (مرد):

/ˈdiːr/

Find (گیسو):

/ˈfind/

:Ô/Ó/O

بنظر می‌رسد [ɔ] ایتالیایی می‌تواند مثال برای واکه O باشد، همچنین می‌توان آن را مانند [ɔ] انگلیسی استاندارد بریتانیا در واژه‌های مثل: what ،hot و not تلفظ کرد.

همچنین با توجه به تلفظ‌های خود تالکین می‌توان گفت که می‌شود این واکه را بسته‌تر تلفظ کرد [o̞]، که دقیقا مشابه تلفظ o در ژاپنی یا [o] نزدیک به تلفظ o در فارسی و ترکی آذربایجانی است.

واکه Ô در سینداری دقیقا در جایگاه O تولید می‌شود [ɔː] و برخلاف کوئنیا با نسخه کوتاه خود هیچ تفاوتی در جایگاه تولید ندارد:

Môr (تاریکی):

/ˈmɔːr/

Ross (باران):

/ˈrɔsː/

:Û/Ú/U

تلفظ این واکه در حالت کشیده مثل واژه food در انگلیسی آمریکایی است که در IPA به صورت [uː] نمایش داده می‌شود. در فارسی می‌توان این واکه را در واژه‌های مثل خوب و او دید.

توجه کنید این واکه را با نسخه بریتانیایی در SSBE اشتباه نگردید.

واکه کوتاه [u] رو در ترکی آذربایجانی می‌توان در واژه uşaq به معنی بچه دید /uˈʃɑx/. واکه u را می‌توان صورت [ʊ] تلفظ کرد، مانند واژه good در انگلیسی یا کوڕ /kʊrˈ/ در کردی به معنای پسر:

Tûr (فرمانروا، ارباب، قدرت، چیرگی):

/ˈtuːr/

Gurth (مرگ):

/ˈɡurθ/

Gurth an Glamhoth

/ɡurθ ɑn ˈɡlɑm.hɔθ/

«مرگ بر اورکان»

:Ŷ/Ý/Y

واکه پیشین بسته گردشده [y] واکه منحصر به زبان سینداری است که در کوئنیا یافت نمی‌شود. این واکه برابر واکه‌های u و ü در فرانسوی و آلمانی استاندارد است. u فرانسوی نسخه کوتاه ای مصوت را نمایش میدهد مثلا واژه tu به معنی تو [t̪yˈ]. ü آلمانی نسخه کشیده این مصوت است مثلا در yːbɐ] überˈ] که معادل مستقیم over در زبان انگلیسی است.

همچنین نسخه کوتاه این واکه را می‌توان در ترکی آذربایجانی مشاهده کرد برای مثال در واژه güllə به معنی گلوله [ɟylˈlæ]:

Gyrth (مردگان):

/ˈɡyrθ/

mŷl (مرغان دریایی):

/ˈmyːl/

واکه‌های مرکب:

:AI

تلفظ این واکه در IPA به صورت [ɑj] است، مانند واژه چای در فارسی:

Haim (گم‌شده، ترک کرده):

/ˈhɑjm/

Fair (چابک، سریع):

/ˈfɑjr/

:AE

تلفظ این واکه در IPA به صورت [ɑɛ] است:

Paen (کاکایی کوچک، مرغ طوفان):

/ˈpɑɛn/

Mael (خوب، شهوت، آلودگی):

/ˈmɑɛl/

:AU

تلفظ این واکه در IPA به صورت [ɑu] است:

Daug (جنگجو):

/ˈdɑug/

Haust (تخت، بستر):

/ˈhɑust/

:AW

تلفظ این واکه در IPA به صورت [ɑw] است، مانند واژه‌ی ناو /nɑwˈ/ در کردی به معنی نام:

Saw (چرک، گنداب):

/ˈsɑw/

Raw (بال):

/ˈrɑw/

:EI

تلفظ این واکه در IPA به صورت [ɛj] است، مانند واژه‌ی نِی /nɛjˈ/ در فارسی کتابی کلاسیک توجه کنید که مانند فارسی تهرانی [ej] تلفظ نشود:

Meil (گرده):

/ˈmɛjl/

Fein (ابر، سفید):

/ˈfɛjn/

:OE

تلفظ این واکه در IPA به صورت [ɔɛ] است.

توجه داشته باشید در سینداری دوران اول oe میتوانست نشان‌دهنده واکه خالص [œ] نیز باشد، مثلا Nírnaeth Arnoediad. در فرانسوی می‌توان این واکه را در واژه jeune به معنی جوان دید [ʒœnˈ].

این واکه در سینداری دوران سوم با واکه گرده نشده [ɛ] در همان جایگاه تولید جایگزین شد، مثلا نگاه کنید به اختلاف Goelydh و Gelydh:

Boe (باید):

/ˈbɔɛ/

Hoest (تخت‌ها):

/ˈhɔɛst/

:UI

تلفظ این واکه در IPA به صورت [ui] است:

Sui (همانند، همانطور):

/ˈsui/

Nuin (زیر):

/ˈnuin/

Dagor-nuin-Giliath

/ˈdɑ.ɡɔr ˈnuin ˈɡi.li.ɑθ/

نبرد زیر ستارگان

A Elbereth Gilthoniel, silivren penna míriel

/ɑ ˈɛl.bɛ.rɛθ ɡilˈθɔ.ni.ɛl | siˈliv.rɛn ˈpɛn.nɑ ˈmiː.ri.ɛl/

«ای اِلبرِت، فروزنده‌ی ستارگان، درخشش سپیدت چونان گوهر، فرو می‌بارد.»

O’Elbereth, We sing to thee – Varda Elentari By Sepide-Donne

نوشته نگاهی به سیستم واکه‌ها در زبان سینداری اولین بار در آردا، دنیای تالکین. پدیدار شد.

شرکت Aspyr که وظیفه ریمستر The Lord of the Rings: War in the North را برعهده داشته، در بیانیه مطبوعاتی خود که هم‌زمان با عرضه غافلگیرکننده بازی منتشر شد، اعلام کرده است این عنوان نخستین بازی از مجموعه ارباب حلقه‌هاست که توسط Aspyr منتشر می‌شود.

این شرکت گفته طرفداران می‌توانند در آینده منتظر انتشار آثار کلاسیک بیشتری از این مجموعه محبوب توسط Aspyr باشند.

این اظهارات نشان می‌دهد که Aspyr با برادران وارنر به توافق رسیده تا به سراغ آرشیو بازی‌های قدیمی‌تر تالکین برود. به نظر شما ریمستر بعدی برای کدام بازی خواهد بود؟

نوشته ریمسترهای بیشتری از بازی‌های ارباب حلقه‌ها در راه است اولین بار در آردا، دنیای تالکین. پدیدار شد.

ساعاتی پیش نسخه ریمستر بازی «ارباب حلقه‌ها: جنگ در شمال» بدون اطلاع قبلی برای پی‌سی و کنسول‌های امروزی عرضه شد.

شما در داستان ساختگی این بازی که همزمان با سفر یاران حلقه روایت می‌شود، کنترل یک گروه سه نفره انسان، الف و دورف را بر عهده دارید که تمرکز آن وقایع شمال سرزمین میانه، آرنور و مبارزه با خادمان سائورون در آنجاست. این بازی بخش آنلاین نیز دارد که به همراه حداکثر ۲ دوست دیگر می‌توانید این جنگ در شمال سرزمین میانه را تجربه کنید.

نسخه ریمستر این بازی که عنوان The Lord of the Rings: War in the North – Legacy Edition را دارد، علاوه بر پشتیبانی از ۶۰ فریم و رفع باگ‌ها، شامل تغییراتی نظیر جابه‌جایی بین کاراکترها بدون نیاز به خروج از صفحه بازی نیز است.

Steam – GoG – Epic – Xbox Series – PS5 – Switch – Switch 2

نوشته بازی The Lord of the Rings: War in the North ریمستر شد اولین بار در آردا، دنیای تالکین. پدیدار شد.

گمان نمی‌کنم که بتوان رابطۀ سائورون با ملکور/مورگوت بهتر از آنچه در خود آن نوشتار (یادداشت‌هایی بر انگیزه‌های سیلماریلیون) یاد شده است، توضیح داد. نه سائورون و نه ملکور، در هیچ‌یک از نسخه‌های دستگاه اسطوره‌شناختی، هرگز شخصیت محوری روایت این داستان‌ها نبوده‌اند (و بله، می‌دانم که نام اصلی کتاب «فرمانروای حلقه‌ها» است، ولی طرح داستان، روایت فرودو و هم‌پیمانانش را دنبال می‌کند، و نه سائورون را).

من همیشه سائورون را، خدمتگزاری وفادار به ملکور دیده‌ام (که البته کمی طعنه‌آمیز می‌نماید، از آنجایی که رابطه آن دو در جریان یک شورش شکل گرفت.) اما از طرف دیگر او را فرصت‌طلب نیز می‌دانم.

این دو به‌عنوان شخصیت، از جایگاهی که برخی آن را «شروران تک‌بعدی و بی‌عمق» می‌نامند، فراتر می‌روند. در واقع، سائورون به‌عنوان یک کهن‌الگو تلقی می‌شود، هرچند به گمان من در ذهن جی. آر. آر. تالکین، آن کهن‌الگو ملکور همواره بوده است. هر آنچه سائورون در «فرمانروای حلقه‌ها» انجام داد، به واقع پژواکی، از هر آنچه بود که ملکور در سیلماریلیون منتشر نشده‌ای که تالکین در یادداشت‌ها و اندیشه‌های خود نگاه داشته بود، انجام داد.

به باور جی. آر. آر. تالکین، داستان واقعی درباره سقوط دوگانه الف‌ها و انسان‌ها به تحریک نیرومندترین و پوچ‌گراترین، آینور فرو افتاده بود. از دیدگاه مسیحی، انگارۀ ملکور، برگرفته از لوسیفر، فرشته فروافتاده‌ای است، که در اشعیا ۱۴-۱۴:۱۲ چنین توصیف شده است:

۱۲- ای ستارۀ درخشان صبح، چگونه از آسمان افتادی!

ای که بر قوم‌های جهان مسلط بودی، چگونه بر زمین افکنده شدی!

۱۳- در دل خود میگفتی: «تا به آسمان بالا خواهم رفت،

تخت سلطنتم را بالای ستارگان خدا خواهم نهاد

و بر قلۀ کوهی در شمال که خدایان بر آن اجتماع می‌کنند جلوس خواهم کرد.

۱۴- به بالای ابرها خواهم رفت و مانند خدای متعال خواهم شد.»

منبع: کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

چند سطر دیگر نیز که اغلب با لوسیفر مرتبط دانسته می‌شود، در حزقیال ۱۸-۲۸:۱۲ یافت می‌شوند:

۱۲- ای انسان خاکی، برای پادشاه صور گریه کن.

به او بگو که خداوند می‌فرماید:

تو مظهر کمال حکمت و زیبایی بودی

۱۳- و در عدن که باغ خدا بود، قرار داشتی.

خود را با انواع سنگ‌های گرانبها از قبیل

عقیق سرخ، یاقوت زرد، الماس، زبرجد، جزع، یشم،

یاقوت کبود، یاقوت سرخ و زمرد تزیین می‌کردی.

زیورهای تو همه از طلا بود.

تمام اینها در آن روزی که بوجود آمدی به تو داده شد.

۱۴- تو را به عنوان فرشتۀ نگهبان انتخاب کردم.

تو در کوه مقدس من بودی و در میان سنگ‌های درخشان راه می‌رفتی.

۱۵- از روزی که آفریده شدی در تمام کارهایت کامل و بینقص بودی

تا اینکه شرارت در تو راه یافت.

۱۶- تجارت زیاد تو با دیگران باعث شد تو ظالم و گناهکار شوی.

به این سبب تو را از کوه خود بیرون انداختم.

ای فرشتۀ نگهبان، من تو را از میان سنگهای درخشان بیرون انداخته، هلاک ساختم.

۱۷- دل تو از زیباییات مغرور شد،

و شکوه جلالت باعث شد حکمتت به حماقت تبدیل شود.

به همین علت تو را بر زمین انداختم

و در برابر چشمان پادشاهان، درمانده‌ات کردم.

۱۸- تقدس خود را به سبب حرص و طمع از دست دادی.

پس، از میان خودت آتشی بیرون آوردم

و پیش چشمان کسانی که تماشا می‌کردند،

تو را سوزاندم و به خاک و خاکستر تبدیل نمودم.

منبع: کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

اگر به‌فرض بحث بپذیریم که این، الهام‌بخش ملکور در اسطوره‌های پسا «کتاب قصه‌های گم‌شده» بوده است، جایی که والار و مایار به بندگان ارو بدل گشتند، در آن صورت گمان نمی‌برم که به هیچ وجهاًمن‌الوجوه مجال چندانی برای هم‌سنگ دانستن سائورون با ملکور باقی بماند. و این نکته مهمی است که به واقع باید به هنگام بررسی رابطه آن دو در طول اعصار، در نظر گرفته ‌شود.

سائورون در دوران اسارت ملکور، به او وفادار ماند. او پیروان بازماندۀ ملکور (آن‌هایی که از جنگ قدرت‌ها جان به‌ در برده بودند) را فرمانروایی می‌کرد، و در آن دوران، اورک‌ها را برای ملکور پرورش داده یا پرورش آن‌ها را ادامه می‌داد. اما او خود را ارباب تاریکی جدیدی ننامیده و یا هیچ امتیاز ویژه‌ای برای خویش مطالبه ننمود.

می‌توان گمان برد که سائورون می‌دانست قصۀ ملکور به پایان نرسیده و سرانجام بازخواهد گشت، از آنجا که او (همراه با تمامی دیگر آینور) در نغمه شرکت کرده بود و به تماشای رویای ایلوواتار نشسته بود.

تنها اشاره به پرستش ملکور توسط سائورون

ما در «آکالابت» می‌بینیم که سائورون نومه‌نوریان را متقاعد می‌سازد تا معبدی برای ملکور برپا کنند. در آنجا سائورون به ‌عنوان کاهن اعظم عمل کرده و انسان‌ها را برای ملکور قربانی می‌نماید. با این حال، پرستش ملکور، بیشتر راهی از سوی سائورون برای تحقیر آر-فارازون بود:

اما جای تردید است که آیا حتی چنین سایه‌ای از نیکی نیز تا بدان هنگام، همچنان در وجود سائورون به‌راستی کارگر واقع بوده باشد یا خیر. انگیزۀ مکارانه او احتمالا بهتر است چنین بیان شود: برای آنکه یکی از خداترسان را از وفاداری‌اش بازدارید، بهترین راه آن است که معبود نادیدنی دیگری برای وفاداری، و امیدی دیگر برای کسب منافع، پیش رویش بگذاری؛ پروردگاری را بر او عرضه دار، که آنچه را دلش می‌خواهد تأیید کند و نهی‌اش نکند. سائورون، که ظاهراً رقیبی شکست‌خورده در عرصۀ قدرت جهانی است و اکنون صرفا گروگانی بیش نیست، به‌سختی می‌تواند خود را به‌ عنوان آن پروردگار عرضه نماید؛ ولیکن به‌عنوان بنده و شاگرد پیشین ملکور، پرستش ملکور او را از مقام گروگان به جایگاه کاهن اعظم برخواهد کشید. اما با آن که انگیزۀ راستین و تمام‌ و کمال سائورون، فنای نومه‌نوریان بود، این امر، به‌طور خاص، انتقامی از آر-فارازون به‌خاطر تحقیری بود که بر او روا داشته بود. سائورون (برخلاف مورگوت) از بقای نومه‌نوری‌ها به عنوان بندگان خویشتن خرسند بود، و در واقع، از بسیاری از آنان که به فساد کشانیده و به اطاعت خویش گروانیده بود، بهره گرفت.

حلقۀ مورگوت، «دگرگونی اسطوره‌ها»، نوشتار هفتم: «یادداشت‌هایی بر انگیزه‌ها در سیلماریلیون»، بخش «سائورون»

The Temple of Melkor by Ted Nasmith

از این ‌رو، گمان نمی‌کنم سائورون به واقع ملکور را پرستش کرده باشد. او صرفا می‌خواست تحقیر و خواری‌ای را که نومه‌نوریان، به‌ویژه آر-فارازون، بر او روا داشته بودند، تلافی سازد. سائورون خود را «شاه جهان» نامیده بود؛ عنوانی که پیش‌تر از آن ملکور بود. آر-فارازون به قلمرو او تاخته و این عنوان را چنگش برون ساخت، متحدان و خدمتگزاران سائورون را پراکنده ساخت و از سرزمینش بیرون راند.

آر-فارازون و پیروانش در سایه‌ای که هزار سال پیش بر نومه‌نور فرو افتاده بود، پرورش یافته بودند. این‌ که در آن مقطع همچنان امکان رستگاری‌شان وجود داشت یا نه، به گمان من، جای بحث دارد. اما ترغیب آر-فارازون به پرستش ملکور و قربانی کردن از برای او، عملا او را به ورطه هلاکت فرو افکند.

و این «سقوط» بازتاب یا پژواکی از سقوط نخستینی است که آندرت در «داستان آدانل» روایت کرده بود؛ داستانی که بیان می‌داشت چگونه آدمیان در آغاز، زیر سلطۀ ملکور درآمدند و به سبب آن، از سوی ایلوواتار کیفر دیدند.

ملکوری پیروزمند، چه بر سر سائورون می‌آورد؟

این پرسش دربرگیرنده بیش از یک سناریوی «اگر چنین می‌شد» است. اگر صرفا به جنگ خشم در سیلماریلیون نگاه کنیم و برای بحث فرض کنیم که ملکور موفق به پیروزی شده بود، گمان نمی‌کنم او کاری با سائورون می‌کرد. او به شخصه بیش از حد ضعیف بود. حتی نمی‌دانیم که آیا سائورون مستقیما در جنگ خشم حضور داشت یا نه.

چه مدت طول کشیده است تا او پس از نبردش با هوان کاملا بهبود یابد؟

پس از آن، دیگر چیزی درباره سائورون نمی‌شنویم تا زمانی که او از فراخوان ائونوه برای بازگشت به والینور و داوری شدن به دست مانوه سر باز می‌زند. گمان نمی‌کنم او در جنگ خشم نقش مهمی ایفا کرده باشد. شاید شکست او از لوتین و هوان، در اندیشۀ جی. آر. آر. تالکین، آن‌چنان خواری و تحقیری برایش به همراه داشت که ملکور دیگر نمی‌خواست کاری با او داشته باشد. اما ممکن است این گمان من از این واقعیت تأثیر گرفته باشد که کنار گذاشتن خدمتگزار شکست‌خورده، کلیشه‌ای رایج در میان شروران داستان‌های مدرن است.

اگر ملکور در جنگ خشم پیروز شده بود، شاید سائورون همچنان به رفتار فرمان‌بردارانۀ خود ادامه می‌داد؛ اما شاید میان آن دو بدگمانی نیز پدید می‌آمد. تالکین سارومان و سائورون را در برابر یکدیگر قرار داد، و شاید این رابطه نشان دهد که تالکین ممکن بود رابطه میان ملکوری که پیروزمند اما تضعیف‌شده بود و سائورون را چگونه به تصویر بکشد.

ملکور در نهایت چه بر سر سائورون می‌آورد؟

نمی‌توانم درباره پاسخ این پرسش گمانه‌زنی کنم. تأملات شخصی تالکین درباره پوچ‌گرایی ملکور، با شیوه‌ای که ملکور در سیلماریلیون منتشرشده به تصویر کشیده شده است، ناسازگار به نظر می‌رسد. در آنجا ملکور همچنان در پی سلطه یافتن بر ارادۀ دیگران بود، نه نابود ساختن آن‌ها.

اعمال این شخصیت – که خواننده از خلال روایت و از فاصله‌ای دور شاهد آن‌هاست – شاید نمایانگر نیت نهایی او نباشد. او همچنان مشغول ادامه دادن بازیی بود که قرن‌ها پیش، هنگامی که به اندور بازگشت، آغاز کرده بود. برای یک والا که در شکل دادن به ستارگان جهان یاری رسانده بود، گمان می‌کنم ششصد سال خورشیدی، زمان بسیار کوتاهی به نظر می‌رسید. شاید او هنوز در اندیشه بود که پس از خلاصی یافتن از نولدور و هم‌پیمانانشان، قصد دارد چگونه پیش برود.

آیا سائورون هرگز به‌راستی ملکور را «پرستش» کرده بود؟

گمان می‌کنم اگر به معنای اصلی یا گسترده‌تر واژۀ «پرستش» نگاه کنیم، به‌راحتی می‌توان تصور کرد که سائورون، قدرت و اراده ملکور تحسین می‌کرد. او آشکارا ملکور را در شورش پیروی کرد، و (تا آنجا که من می‌دانم) این گامی بازگشت‌ناپذیر در رابطه او با ایلوواتار بود.

این‌که آیا سائورون تا پایان عصر دوم همچنان همان اندازه به ملکور احساس وفاداری می‌کرد یا نه، از نظر من پرسشی جداگانه است. سائورون در طول سه دورانی که ملکور در والینور در اسارت بود، معادل هزاران سال خورشیدی را صرف فرمانروایی بر بازمانده‌های قلمرو ملکور کرد؛ و سپس در عصر دوم، سائورون دو یا سه امپراتوری برای خود برپا ساخت.

آیا تا آن هنگام به قدرت و سلطه عادت نکرده بود؟ آیا همین احساس قدرت، خواریی را که نومه‌نوریان بر او روا داشتند، حتی شدیدتر نمی‌ساخت؟

اما شاید گفته تالکین در پاورقی نامۀ شمارۀ ۱۸۳، نقطه پایانی بر این بحث باشد:

در فرمانروای حلقه‌ها، مناقشه اصلی اساسا بر سر «آزادی» نیست، هرچند آزادی نیز طبعا در آن دخیل است. بلکه مناقشه اصلی، خداوند و حق انحصاری او برای دریافت تکریم و ستایش الهی است. الدار و نومه‌نوریان به «آن یگانه»، خدای حقیقی، ایمان داشتند و پرستش هر شخص دیگری را عملی شنیع می‌شمردند. سائورون، در سودای آن بود که به شاه-خدا بدل شود، و خدمتگزارانش نیز او را چنین می‌انگاشتند؛* و اگر به پیروزی می‌رسید، از تمامی موجودات خردمند، طلب تکریم الهی می‌کرد و خواهان اعمال سلطۀ دنیوی مطلق بر سراسر جهان می‌شد…

* به سبب سه خیانت پیاپی: ۱. به سبب آن‌ که شیفتۀ قدرت بود، به پیروی از مورگوت درآمد و همراه او به ژرفای شرارت سقوط کرد و به مهم‌ترین کارگزار او در سرزمین میانه بدل گشت. ۲. هنگامی که مورگوت سرانجام به دست والار شکست خورد، از وفاداری خود به او دست کشید؛ اما تنها از سر ترس. او هرگز خود را به والار تسلیم نکرد و یا طلب بخشش ننمود، بلکه در سرزمین میانه باقی ماند. ۳. چون دریافت که دانشش تا چه اندازه نزد دیگر موجودات خردمند ستوده می‌شود و نفوذ بر آنان چه آسان است، غرورش بی‌کران شد. تا پایان دوران دوم، خود را نماینده مورگوت می‌پنداشت. در پایان دوران سوم (هرچند در واقع بسیار ناتوان‌تر از پیش شده بود) مدعی شد، همان مورگوت است که بازگشته.

گمان می‌کنم، این یادداشت به‌خوبی همه‌چیز را توضیح می‌دهد: سائورون در آغاز ملکور را تحسین می‌کرد، اما در پایان دوران نخست از او روی گرداند؛ در دوران دوم، اساسا از نام و اعتبار ملکور در راستای اهداف خود بهره گرفت؛ و سرانجام در دوران سوم، آن‌قدر جسارت یافت که ادعا کند همان مورگوت است که بازگشته.

گمان نمی‌کنم که سائورون تا آن زمان دیگر هیچ حس وفاداری نسبت به مورگوت داشته باشد.

The Temple of Melkor by Elena Kukanova

جمع‌بندی

من باور ندارم که این پاورقی چیزی از افکار تالکین در «یادداشت‌هایی بر انگیزه‌ها در سیلماریلیون» تغییر دهد. این پاورقی تا حدودی چگونگی دگرگونی رابطه سائورون با ملکور را در گذر زمان روشن می‌سازد. اما به گمان من، در عین حال، ترس و تحسین سائورون نسبت به ملکور را نیز تأیید می‌کند. حتی در پایان دوران دوم، با وجود استفاده از ملکور به‌عنوان ابزاری سودمند برای فاسد کردن نومه‌نوریان و سوق دادن (بیشتر) آنان به سوی نابودی ناآگاهانه‌شان، همچنان آماده نبود که ملکور را به‌طور کامل رها کند.

گمان نمی‌کنم نابودی نومه‌نور و دگرگونی جهان، بخشی از نقشه‌ نهایی او بوده باشد. این‌ها پیامدهایی پیش‌بینی‌نشده بودند که سائورون را کاملا غافلگیر کردند. شاید نقشه نهایی او این بود که با نومه‌نوری تضعیف‌شده و مطیع (به‌عنوان یک دولت دست‌نشانده) به موردور بازگردد. او به‌خوبی می‌دانست که نومه‌نوریان نمی‌توانند والار را شکست دهند. تنها چیزی که انتظارش را نداشت این بود که والار از نقش خود در آردا کناره‌گیری کرده و از ایلوواتار بخواهند قضیه را فیصله دهد.

پس، برای پاسخ مستقیم‌تر و مختصرتر به این پرسش، گمان می‌کنم سائورون در آغاز، به همان معنایی که یک پیرو فداکار، رهبر یک فرقه را می‌پرستد (با ابراز عشق و تحسین بسیار نسبت به او)، ملکور را «پرستش» می‌کرد. گمان نمی‌کنم سائورون هرگز ملکور را جایگزینی برای ایلوواتار می‌دانست؛ بلکه او را رقیبی در برابر او می‌دید. در اندیشۀ ملکور و سائورون، «خدا بودن» احتمالا معنایی متفاوت از «ایلوواتار بودن» داشت. شاید تالکین احساس می‌کرد که برای آنان همین کافی بود که پیروانی داشته باشند که آنان را تکریم کنند و از آنان فرمان ببرند.

البته، می‌دانیم که پیروانشان از آنان نفرت داشتند و از آنان می‌ترسیدند، و از همین رو بود که آنان می‌بایست تا حد امکان اراده‌های مستقل پیروان خود را درهم می‌شکستند. و گمان می‌کنم همین‌جا است که انگاره پوچ‌گرایی ملکور در اندیشه تالکین از آن سرچشمه گرفت. از آنجا که ملکور نمی‌توانست واقعاً عشق و وفاداری کامل پیروانش را از طریق اراده آزاد خودشان به دست آورد، ناچار بود آن اراده‌ آزاد را نابود کند تا بتواند چیزی شبیه به تقلید عشق و وفاداری را حفظ کند.

منبع.

نوشته آیا سائورون به راستی ملکور را پرستش می‌کرد؟ اولین بار در آردا، دنیای تالکین. پدیدار شد.

یکی از موضوعاتی مورد بحث در جوامع طرفداران تالکین، چه ایرانی و چه غیر ایرانی موضوع تلفظ نام‌ها در زبان‌های فراساخته تالکین است.

گرچه خود تالکین بارها اعلام کرده، که قصد از ساختن این زبان‌ها هرگز شکل گیری فرقه‌های متکلّم این زبان‌ها نبوده است، اما در نامه 295b به صراحت بیان می‌کند، که نشانه‌های واکه‌ها در خط تنگوار صرفا برای تزئین نیستند و باید جدی گرفته شوند، این نشان می‌دهد که کشش واکه‌ها برای تالکین با اهمیت بوده و بر زیبایی لحن و آوای این زبان‌ها تاثیر گذار است.

در این یادداشت، سعی می‌شود، با استفاده از مثال‌های از واژه‌های زبان‌ انگلیسی و همچنین مثال‌های از زبان‌های رایج در ایران، کیفیت و جایگاه این واکه‌ها و طول و کشش آنها را بیان کرده تا دیدگاه بهتری به شما ارائه داده‌ شود.

همچنین برای نگارش تلفظات، الفبای آوانگاری بین‌المللی (IPA) به دو شیوه‌ی آوانگاری واجی (phonemic) و آوانگاری آوایی (phonetic) به کار گرفته می‌شود.

توجه داشته باشید که در این یادداشت، تنها به واکه زبان کوئنیا پرداخته می‌شود، و همخوان‌های این زبان یا زبان سینداری مورد بحث نیستند.

*

کوئنیا به صورت پایه در ۵ واکه کوتاه i, e, a, o, u است، این واکه‌ها در IPA به صورت، [i, ɛ, ɑ, ɔ, u] نمایش داده می‌شوند. هرکدام از واکه با افزودن نشانه (´) تبدیل به واکه‌ای بلند در همان جایگاه خود می‌شوند، اما دو واکه é و ó بسته‌تر شده و صورت [oː] و [eː] به خود می‌گیرند.

همچنین براساس تلفظ شخص تالکین در شعر Namárië واکه o می‌توان بسته‌تر [o] یا بر اساس تلفظش در elen síla lúmenn’ omentielvo بازتر [ɔ] باشد. بنظر می‌رسد، یکی از مشابه‌ترین تلفظ‌ها به واکه تلفظ [ɔ] در زبان ایتالیایی باشد.

همچنین درباره کشش واکه بنظر می‌رسد، کشش حقیقی این واکه معمولا به صورت [ˑ] و نه همیشه [ː]  باشد، چرا که در سینداری از (ˆ) برای نمایش واکه‌های حتی کشیده‌تر بهره می‌برند که باید برابر با [ː] باشد.

به صورت کلی، بر خلاف سینداری در کوئنیا چنین واکه‌های را نمی‌توان واج (phoneme) دانست بلکه باید تنها هم‌آواهایی(allophone)  از واج پایه دانست.

باید توجه داشته باشیم که بسیاری از واکه‌های که مدرسین زبان انگلیسی با استفاده آوانگاری واجی به شیوه [ː] نمایش می‌دهند در اصل کششی برابر با [ˑ] دارد به اختلاف نمایش واژه arsenal (زرادخانه) در این دو شیوه توجه کنید:

/ˈɑːsənl/

[ˈɑˑsənɫ]

همچنین این واج‌ها می‌توانند بر اساس تکیه زبان هم‌آواهای کشیده داشته باشند، به واژه‌های ایران و سفت‌تر از دو زبان فارسی و کردی توجه کنید:

/eːˈɾɑːn/

[eˑˈɾɑːn]

/seftˈtær/

[seˑftʰˈtæːɾ]

باید توجه داشته باشید که تلفظ بر اساس گویش تهران نوشته شده و در فارسی کلاسیک کتابی تلفظ بدین گونه است:

[sɛftʰˈtæˑɾ]

باید این نکته را نیز در نظر گرفت که بسیار از مثال‌های که تالکین از واژه‌های زبان‌ انگلیسی برای تلفظ واکه‌های سینداری یا کوئنیا، باید طبق لهجه رایج در زمان حیات تالکین یعنی Received Pronunciation  یا به اختصار (RP) برسی شوند نه لهجه امروزی Standard Southern British English یا به اختصار(SSBE)  که امروزه در بسیاری از فیلم‌های تاریخ یا فانتزی مثل بازی تاج و تخت، هری پاتر و خود ارباب حلقه‌ها دیده می‌شود.

اختلاف تلفظ واژه what رو در این دو لهجه ببیند:

SSBE:

[ˈwɔtˢ]

RP:

[ˈʍɒt‌]

واکه‌ها:

 :Á/A

تلفظ این واکه به دو صورت کوتاه و کشیده، مشابه تلفظ a در father و نه در but و همچنین آ در فارسی کلاسیک و کردی است، مثلا در واژه آن یا تهران که در لهجه تهران تبدیل به [uː] شده ‌است.

توجه داشته باشید که [ɑː] در فارسی و کردی به صوت کشیده و [ɑ] در ترکی آذربایجانی کوتاه است. همچنین توجه کنید که آ کشیده در فارسی تهران گرد شده [ɒː] و برابر این واکه نیست. همچنین این واکه می‌تواند پسین یا پیشین‌تر شود [a]:

Yávë (میوه):

/ˈjɑː.vɛ/

Calpa (ظرف آب):

/ˈkɑl.pɑ/

:Ë/E

کیفیت این واکه مشابه e در bed تلفظ میشود و همچنین فارسی کلاسیک و کردی نیز وجود دارد [ɛ]، و نه مانند [e] در آذربایجانی و فارسی تهرانی اما بنظر می‌توان بسته‌تر نیز تلفظ کرد:

Se (او):

/ˈsɛ/

Tëa (راه):

/ˈtɛ.ɑ/

نکته: ë بیانگر واکه‌ای دیگر نیست، بلکه نشان می‌دهد واکه e با واکه بعدی a ترکیب نمی‌شود.

:É

این واکه پیشتر در فارسی نو اولیه وجود داشته است، که به آن یای مجهول گفته می‌شد [eː]. همچین همچنان این واکه در فارسی دری و خراسانی و کردی مرکزی یافت می‌شود مانند ایران /eːˈɾɑːn/. برای تولید این واکه [e] تهرانی یا ترکی را کشیده‌تر مانند آ تلفظ کنید، همچنین در بالا ذکر شد که در فارسی تهرانی در واژه سفت‌تر بصورت هم‌آوا ظاهر می‌شود:

Né  (بود):

/ˈneː/

Vénë (باکره، دوشیزه):

/ˈveː.nɛ/

:Í/I

این واکه در کوئنیا به دو صورت بلند و کوتاه به کار می‌رود [i] و [iː] به کار می‌رود، کیفیت این واکه مشابه ea در seat در انگلیسی آمریکایی است، اما توجه داشته باشید که در گونه بریتانیایی می‌شوند مرکب باشد [ɪj].

واکه کوتاه مشابه واژه dil به معنی زبان در ترکی آذربایجانی است /dilˈ/.

واکه بلند کاملا مشابه [iː] فارسی و کردی است مثلا زیر در فارسی /ziːrˈ/ و یا ژیر در کردی به معنی زیرک /ʒiːrˈ/:

Cilmë (انتخاب):

/ˈkil.mɛ/

Píca (کم شدن، لکه):

/ˈpiː.kɑ/

:O

بنظر می‌رسد [ɔ] ایتالیایی می‌تواند مثال برای واکه O باشد، همچنین می‌توان آن را مانند [ɔ] انگلیسی استاندارد بریتانیا در واژه‌های مثل: what ،hot و not تلفظ کرد.

همچنین با توجه به تلفظ‌های خود تالکین می‌توان گفت که می‌شود این واکه را بسته‌تر تلفظ کرد [o‌]، که دقیقا مشابه تلفظ o در ژاپنی یا [o] نزدیک به تلفظ o در فارسی و ترکی آذربایجانی است:

Rossë (شبنم):

/ˈrɔs.sɛ/

Loa (رویش):

/ˈlɔ.ɑ/

 :Ó

تلفظ Ó در IPA برابر با [oː] است، مشابه واژگانی باشند for یا talk در لهجه بریتیش SSBE.

این واکه نیز پیشتر در فارسی نو اولیه وجود داشته است، که به آن واو مجهول گفته می‌شد [oː]. همچین همچنان این واکه در فارسی دری و خراسانی و کردی مرکزی یافت می‌شود مثلا در واژه رۆژ کردی /roːʒ/ به معنی روز. برای تولید این واکه [o] تهرانی یا ترکی را کشیده‌تر مانند آ تلفظ کنید:

Hón (قلب):

/ˈhoːn/

Tó (پشم):

/ˈtoː/

:Ú/U

تلفظ این واکه در حالت کشیده مثل واژه food در انگلیسی آمریکایی است که در IPA به صورت [uː] نمایش داده می‌شود. در فارسی می‌توان این واکه را در واژه‌های مثل خوب و او دید.

توجه کنید این واکه را با نسخه بریتانیایی در SSBE اشتباه نگردید.

واکه کوتاه [u] رو در ترکی آذربایجانی می‌توان در واژه uşaq به معنی بچه دید /uˈʃɑx/:

Húna (نفرین شده، ملعون):

/ˈhuː.nɑ/

Lusta (تهی، خالی):

/ˈlus.tɑ/

واکه‌های مرکب:

:AI

تلفظ این واکه در IPA به صورت [ɑj] است، مانند واژه چای در فارسی:

Aiya (درود، بنگر):

/ˈɑj.jɑ/

Caima (تختخواب):

/ˈkɑj.mɑ/

:AU

تلفظ این واکه در IPA به صورت [ɑu] است:

Aulë (آئوله):

/ˈɑu.lɛ/

Sauron (سائورون):

/ˈsɑu.rɔn/

:IU

تلفظ این واکه در IPA به صورت [iu] است:

Siulë (برانگیختن، تحریک):

/ˈsiu.lɛ/

Tiuca (چاق، ضخیم):

/ˈtiu.kɑ/

:EU

تلفظ این واکه در IPA به صورت [ɛu] است:

Neuma (تله، دام):

/ˈnɛu.mɑ/

Ceulë  (نوزایی):

/ˈkɛu.lɛ/

:OI

تلفظ این واکه در IPA به صورت [ɔj] یا می‌توان گفت به صورت [oj] است، مانند واژه boy:

Loica  (شکست‌خورده، ناقص):

/ˈlɔj.kɑ/

Oia (جاودان، ابدی):

/ˈɔj.ɑ/

:UI

تلفظ این واکه در IPA به صورت [ui] است:

Ruimen (شومینه، اجاق):

/ˈrui.mɛn/

Muina (مخفی، پنهان، رازآلود):

/ˈmui.nɑ/

Aiya Eärendil elenion ancalima

/ˈɑj.jɑ ɛ.ɑˈrɛn.dil ɛˈlɛ.ni.ɔn ɑŋ.kɑˈli.mɑ/

«درود بر تو ای ائارندیل، درخشان‌ترینِ ستارگان»

Aiya Earendil Elenion Ancalima by Aglargon

نوشته نگاهی به سیستم واکه‌ها در زبان کوئنیا اولین بار در آردا، دنیای تالکین. پدیدار شد.

محتوای کتاب سرشت سرزمین میانه شامل مجموعه‌ای از آخرین نوشته‌های جی.آر.آر. تالکین است که پیش‌تر درباره آن به شما توضیح دادیم. اما این نوشته‌ها به کوشش کارل اف. هاستتر گرد هم آمده و منتشر شده است. در ادامه مختصراً با او آشنا می‌شویم.

کارل فرانکلین هاستتر در تاریخ ۶ اوت ۱۹۶۵ در هریسبورگ، پنسیلوانیا در ایالات متحده آمریکا به‌دنیا آمد. به فاصله کوتاهی پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه ایالتی و مؤسسه پلی‌تکنیک ویرجینیا در سال ۱۹۸۸، و بعد از شروع به کار مجله وینیار تنگ‌وار که به‌طور تخصصی در زمینه انتشار محتواهای مرتبط با زبان‌های تالکین فعالیت می‌کرد، هاستتر که در چندین دوره زبان‌شناسی خصوصاً با تمرکز بر زبان‌شناسی تاریخی، انگلیسی باستان و میانه و ادبیات وسطیٰ شرکت کرده بود، پیشنهاد داد تا در انتشار وینیار تنگ‌وار مشارکت کند.

پس از انتشار چند شماره، او به‌عنوان دبیر مجله انتخاب شد و از این طریق با بسیاری از پژوهشگران برجسته زبان‌های تالکین ارتباط گرفت. از همان زمان بود که مکاتبات هاستتر با بنیاد تالکین و کریستوفر آغاز شد. او عضو و مدیر انجمن «یاران زبان‌شناسی الفی» است که به‌طور ویژه به مطالعه درباره زبان‌های تالکین می‌پردازد.

در اوایل دهه ۱۹۹۰، کریستوفر تالکین وظیفه تحلیل و انتشار نوشته‌های منتشرنشده پدرش پیرامون زبان‌های ابداعی را به هاستتر و جمعی از اعضای این انجمن محول کرد. این نوشته‌ها تاکنون در مجلاتی ازجمله وینیار تنگ‌وار و پارما الدالامبرون منتشر شده‌اند. هاستتر همچنین به‌همراه پاتریک وین هم‌بنیان‌گذار مجله آنلاین تنگ‌وستیه در زمینه زبان‌های تالکین است. او حدود سه دهه نیز به‌عنوان متخصص کامپیوتر در آژانس فضایی ایالات متحده آمریکا موسوم به ناسا فعالیت داشته است.

نوشته کارل اف. هاستتر، گردآورنده کتاب سرشت سرزمین میانه، کیست؟ اولین بار در آردا، دنیای تالکین. پدیدار شد.

سرشت سرزمین میانه حاوی مجموعه‌ای از نوشته‌های پیش‌تر منتشر نشده جی.آر.آر تالکین درباره جهان ارباب حلقه‌ها، سیلماریلیون و به‌طور کلی رشته‌افسانه مشهور اوست. این کتاب به‌لحاظ محتوایی دامنه گسترده‌ای از موضوعات را پوشش می‌دهد. تالکین در این نوشته‌ها در تلاش بوده تا سرشت، زیربنا، فلسفه و متافیزیک دنیای خود را تحکیم کند و به سمت واقع‌نمایی خصوصیات جهان و داستانش قدم بردارد.

سرشت سرزمین میانه شامل یادداشت‌های متأخر تالکین پیرامون مواردی ازجمله مقیاس‌های زمانی برای الف‌ها و آدمیان، افسانه بیداری الف‌ها، تفسیر مفاهیم گوناگون نظیر تاریکی، روشنایی، زیبایی، زمان، جنسیت، ارتباط فکری، روح، مرگ، تناسخ، تقدیر و اراده آزاد و مسائلی همچون توصیفات ظاهری شخصیت‌های داستان، اقتصاد الفی، وضعیت سرزمین‌ها و ساکنان آن، و مباحث بسیاری درباره جزیره نومه‌نور است.

این کتاب به همت کارل اف. هاستتر با هماهنگی و تأیید کریستوفر، پسر جی.آر.آر. تالکین، با گردآوری و ویراستاری آخرین محتوای باقی‌مانده از رشته‌افسانه تالکین تهیه شده و عمدتاً شامل آخرین نظرات تالکین درباره این رشته‌افسانه است. هاستتر می‌گوید اگر کتاب سیلماریلیون، قصه‌های ناتمام و سه مجلد آخر تاریخ سرزمین میانه را پسندیده باشید، احتمالاً این کتاب را هم دوست خواهید داشت.

کتاب سرشت سرزمین میانه شامل سه بخش کلی است: ۱) زمان و سالخوردگی، ۲) جسم، ذهن و روح، ۳) جهان، سرزمین‌های آن، و ساکنانش. هر یک از این بخش‌ها دربرگیرنده فصول متعدد و روایت‌های جذابی درباره داستان‌های تالکین است. به‌علاوه، هاستتر دو ضمیمه برای این کتاب نوشته است: ۱) درون‌مایه‌های متافیزیکی و الهیاتی، ۲) فهرست واژگان و نمایه الفاظ کوئنیا. در پایان کتاب نیز نمایه‌ای کلی‌تر قرار دارد.

کسب اطلاعات بیشتر:

سرشت سرزمین میانه

نوشته شرح مطالب درون کتاب سرشت سرزمین میانه اولین بار در آردا، دنیای تالکین. پدیدار شد.

سرشت سرزمین میانه به کوشش جناب آقای «ایمان صاحبی» به زبان فارسی بازگردانی و توسط «نشر روزنه» به چاپ رسید و اینک در میانه مردادماه گرم در دسترس شما عزیزان قرار دارد.

مشخصات کتاب «سرشت سرزمین میانه»:

• نویسنده: برگرفته از نوشتارهای به جای مانده از جی. آر. آر. تالکین – جمع‌آوری و آماده‌سازی به کوشش کارل اف. هاستتر
• مترجم: ایمان صاحبی
• ناشر: نشر روزنه
• تعداد صفحات: ۶۰۲
• طرح جلد: هنرِ تد نسمیت – طراحی قالبِ جلد توسط نشر روزنه صورت پذیرفت
• قطع و نوع جلد: رقعی – جلد نرم – طلاکوب (پالتویی – گالینگور / جلد سخت در ماه‌های آینده چاپ خواهد شد)
• محتوی: مجموعه‌ای از متون داستانی، روایت‌ها، جداول و مقالات پیرامون دنیای افسانه‌ی آردا (فاقد هرگونه تصحیح، سانسور و حذفیات)
• قیمت پشت جلد: ۱۲۵۰۰۰۰ هزار تومان

> سفارش کتاب سرشت سرزمین میانه از سایت نشر روزنه <

نوشته کتاب «سرشت سرزمین میانه» منتشر شد اولین بار در آردا، دنیای تالکین. پدیدار شد.

براساس اطلاعات شماره جدید مجله امپایر، رابرت آرامایو، بازیگر نقش الروند، در صحنه فلش‌بکی در فصل سوم سریال حلقه‌های قدرت نقش برادر خود، الروس، را نیز ایفا می‌کند.

همچنین در شماره جدید مجله امپایر تأیید شده است که هارفوت‌ها در فصل سوم سریال حلقه‌های قدرت حضور نخواهند داشت. بااین‌حال، شورانرها اشاره کرده‌اند که شاید در فصل‌های آینده شاهد بازگشت آن‌ها باشیم. حضور هارفوت‌ها در سریال با واکنش‌های متفاوت مخاطبان مواجه شده بود.

بقیه تصاویر منتشر شده از فصل سوم سریال ارباب حلقه‌ها: حلقه‌های قدرت در شماره سپتامبر ۲۰۲۶ مجله امپایر:

نوشته بازی رابرت آرامایو در نقش الروس، عدم حضور هارفوت‌ها در فصل سوم سریال و تصاویر مجله امپایر اولین بار در آردا، دنیای تالکین. پدیدار شد.